Król

Posted on 23 mei 2015

0


Uiteindelijk besluit ik dan toch maar Jezus te volgen.

Vanaf de E30 zien we ieder jaar, onderweg naar de Poolse kindertehuizen waar de maatschappelijke stage wordt vervuld, een flink uit de kluiten gewassen Jezusbeeld staan, zo’n halve kilometer van de weg, tamelijk onbeschoft met zijn rug naar ons toe. Die wil ik wel eens van dichtbij bekijken, en van de voorkant, dus op de terugweg maken we een klein omweggetje.

Ik heb jezus gegoogeld: hij heet Pomnik Chrystusa Króla en hij staat in Swiebodzin. De routenavigatie voorziet in een dergelijke naam en de afstand vanaf het huis waar we verblijven lijkt ongeveer te kloppen, dus dat zal hem wel zijn. De man is overigens drieëndertig meter lang, één meter per levensjaar, en dan rekenen we de ruim drie meter hoge kroon en de sokkel van bijna zeventien meter niet mee, want waarom zouden we? Ik pas, op mijn eigen schouders staand, in zijn hoofd. Wij allebei, dus.

De details zijn niet meer helemaal helder, maar op een gegeven moment merkt één van de passagiers op dat het toch wel vreemd is dat we al zo lang van de snelweg af zijn, terwijl de goede man vanaf die weg te zien is, en de dichte bebossing is ook niet eerder opgevallen, net als het glooiende landschap. Er wordt zelfs aan getwijfeld of het eigenlijk wel dezelfde weg is. Vergeef hen, denk ik, want ze weten niet wat ze zeggen. Ik voel zijn aanwezigheid dichterbij komen, ieder moment kan hij in al zijn grootsheid voor ons opdoemen en daar verheug ik me in al mijn nederigheid enorm op.

Nu gaan ze ook al dingen herkennen, bomen en dergelijke, van een andere locatie waar ooit, vijf jaar geleden ofzo, de maatschappelijke stage is gedaan. Bomen herkennen, yeah right. En die locatie was heel ergens anders, richting de Tsjechische grens, dus dat kán helemaal niet, want dan zouden we de hele tijd al de verkeerde kant op rijden. Kunnen ze niet gewoon genieten van het goddelijke landschap? Het zijn fijne collega’s, hoor, daar niet van, maar sóms…

We bevinden ons zogenaamd in de buurt van het ‘Reuzengebergte’, ook weer zoiets. De eeuwenoude reus Liczyrzepa zou heersen over dit gebied, dat zich uitstrekt tot het midden van de aarde. Hij komt slechts zelden uit zijn onderaardse schuilplaats en kan iedere gedaante aannemen die hij wil. Zitten we in Lord Of The Rings? Of in Harry Potter? Een sprookje van de gebroeders Grimm? Barbapapa? Nee, we zitten gewoon in een gare Renault Megane Scenic en onze gps volgt de voetsporen van Jezus, niet van de één of andere reus.

Dan is de bestemming bereikt en val ik van mijn vers verkregen geloof, om het maar helemaal niet over mijn vertrouwen in de routenavigatietechnologie te hebben. Geen Jezus, slechts een kerk die blijkbaar dezelfde naam draagt. Wat wel gek is, want Pomnik Chrystusa Króla betekent Standbeeld van Christus de Koning. We reden de hele tijd al de verkeerde kant op. Had iemand dat niet even kunnen zeggen?

Advertenties
Posted in: Polska