Uitprinten

Posted on 28 februari 2015

0


Met het verstrijken der tijd stapelen zich, naast mooie herinneringen, onvermijdelijk teleurstellingen op. In de liefde, politiek, het zomerweer, wifi, consumentenelektronica. Maar ook in vriendschap. Vriendschappen die al je hele leven lijken te duren, met vrienden van wie je alles weet, alles dénkt te weten.

Mijn vriend De Taal, bijvoorbeeld. We kennen elkaar al járen, we hebben veel meegemaakt en ik kijk torenhoog tegen Hem op. Al die keren dat we elkaar quasi-verontwaardigd aanstootten als iemand Hem weer eens grof misbruikte, door dingen als “een aantal gedragsfilosofen zijn”, “ik print het wel even uit” of “handvaten” te roepen. Vergeef hen, dachten wij dan, want ze weten niet wat ze zeggen. Soms keek Hij alsof Hij niet snapte waar ik het over had, maar ik wist wel beter.

Nu is er, ook alweer een tijdje, die nieuwe vriend in ons leven. Een gemeenschappelijke vriend, maar onze relaties met Hem verschillen nogal. Die nieuwe vriend – Onzetaal.nl heet hij – kent Hem nóg beter dan ik, terwijl ík hem meer zie als een adviseur, een mentor, iemand bij wie ik terecht kan met prangende vragen. En die vragen gaan steeds vaker over Hém, mijn oude vriend De Taal. Want ik word ouder en de twijfel slaat toe.

Ik kom dingen te weten die ik eigenlijk niet wíl weten, de duistere kanten van mijn vriend De Taal, maar ja, ik vraag ernaar, het is mijn eigen schuld. Zo blijkt handvaten helemaal niet fout te zijn, terwijl mijn vriend me áltijd heeft voorgehouden dat handvatten de enige meervoudsvorm van handvat is. In Het Witte Boekje én Van Dale – kennissen, meer niet – staan ze gewoon naast elkaar alsof er niets aan de hand is! Oké, hier gaat die andere, iets minder vage kennis, Het Groene Boekje, niet geheel vrijuit, want die zweert ook bij handvatten.

En dat aantal enkelvoud is en er bij “een aantal mindfulnesscoaches zijn” dus sprake is van incongruentie, dat weet toch iedereen? Nee, zegt mijn mentor. Enkelvoud en meervoud: het mag allebei. Tussen de regels door meen ik hem zelfs te horen zeggen dat meervoud eigenlijk béter is, en dat is gewoon fout is als die mindfulnesscoaches niet tegelijkertijd weet ik veel wat aan het doen zijn. Ik kan wel janken!

Maar moet ik nu voetstoots álles aannemen wat Onzetaal.nl mij influistert? Want soms gaat hij gewoon te ver. Het is natuurlijk al niet fraai, hoe hij probeert oude vrienden uit elkaar te drijven door schaamteloos de vuile was buiten te hangen, maar sommige dingen weiger ik te geloven. Uitprinten géén contaminatie? Kom op!

Weet je wat hij beweert? Dat bij uitprinten, meer dan bij printen, de nadruk ligt op het resultaat van de handeling. Dat het voorvoegsel uit dus wil zeggen dat het straks klaar is, dat het papier niet meer ín, maar uit de printer is, bedrukt en al. “Ik ga dat document afdrukken met als enig mogelijke uitkomst dat het afgedrukte document zich buiten de printer bevindt.”

En bij printen: “Ik trek misschien halverwege de stekker er wel uit.”

Posted in: Taalteleur