Wrocław

Posted on 28 januari 2013

0


Wat verwacht een mens bij een Pools hotel? Blauwe vloerbedekking met grote oranje bloemen, behang met brede diagonale banen in diverse tinten bruin en beige, stoffige spreien die direct op keel en neus slaan, zonder medelijden. Huilende zigeunermeisjes aan de muur, Jezus aan het kruis boven de deur. Vooroordelen, mensen, vooroordelen.

Het Puro in Wrocław is strak en hi-tech. Appelgroene stoelen, banken en poefs in de lobby, iPads op een standaardje. Op zo’n iPad zit ik dit te typen. De incheckbalie is een strakke toonbank met computerschermen, je moet het zelf doen, hoewel er wel mannen staan die zich ermee bemoeien. En glas, vėėl glas.

De kamers zijn zelfs nóg strakker. De badkamer is een glazen hok met Philippe Starck-achtig sanitair, een led-verlicht kiezelpaadje eromheen. Het licht gaat vanzelf aan als je het hok betreedt of zelfs nadert, en achter je rug ook weer uit. Aan de muur van de kamer hangt een ruimbemeten Samsung die van alles kan: roomservice, radio, muziek, het weer, zelfs tv. Vier of vijf HBO-kanalen, maar overal lullen ze er in het Pools doorheen. De ramen reiken van vloer tot plafond, bieden uitzicht op de besneeuwde binnenplaats. Het bed is een tweepersoons, een twijfelaar met één dekbed, dat zou een probleem kunnen worden. Straks, nu nog niet. Eerst eten.

Wrocław ís al een mooie oude stad, maar het pak sneeuw maakt het nog sfeervoller. Nu sneeuwt het alweer. Thuis is de dooi ingevallen, we hebben hier het weer van gisteren. Op het plein staat een enorme kerstboom, met felle verlichting die als een waterval naar beneden klettert, eindeloos. Meneer de hotemetoot, mevrouw geschiedenis en ik stappen een Italiaans restaurantje binnen, waar Duitse opera uit de boxen schalt. Er is verder niemand. We drinken bier en wijn aan het veel te kleine tafeltje, eten pizza, pasta, brood met gekruide olijfolie. We praten, lachen, bereiden de dag voor die komen gaat.

Weer terug op straat, in de sneeuw, nodigt een vriendelijke mevrouw met een roze paraplu ons uit om een stripclub te bezoeken. We bedanken beleefd, sloffen verder over het plein, op zoek naar een plek om uit te buiken. We betreden de warmte van Kawiarna Literatka, een literair studentencafe of zoiets, met rijk gevulde boekenplanken waar geen mens bij kan, zelfs ik niet. We zakken weg in de bruinleren bank. Meer bier. Meneer natuurkunde, het vierde lid van de delegatie, voegt zich bij ons, na een lange busrit vanuit een ski-oord ergens in Tsjechië, geloof ik. Morgen moeten we aan het werk, serieuze dingen, maar nu zijn we vrij. Zondagavond. Nee, doe toch maar een cola.

Het is niet belachelijk laat als we weer terug zijn in het Puro. Meneer de hotemetoot en mevrouw geschiedenis trekken zich terug in hun kamer, meneer natuurkunde en ik gaan naar de onze. Nee, dat tweepersoonsbed kan echt niet. In de keuken vinden we gelukkig een mevrouw die een andere kamer regelt, met twee losse bedden. Lekkere matrassen, hoewel te kort, natuurlijk. Comfortabele, zachte dekbedden.

Ik doe geen oog dicht.

Posted in: Polska