Überleraar

Posted on 8 maart 2011

7


De Onderwijsraad heeft een geniaal plan: één op de twintig leerkrachten krijgt extra salaris en iedere week een vrije dag om schoolprojecten en mindere collega’s te begeleiden. Ik begrijp het meteen al niet meer: hoe kun je op je vrije dag schoolprojecten en collega’s begeleiden? Dan is het toch geen vrije dag? Maar goed.

De leerkrachten waarvan sprake noemen we Excellente Leraren. Leraren die heel erg goed zijn, dus. Beter dan de rest. Superieur. Het Arische ras, zeg maar. Wie gaat dat bepalen? De schoolleiding. Die dikwijls bestaat uit schuinsmarcheerders zonder lesbevoegdheid met de onhebbelijke gewoonte vrouwen van collega’s voor zich in te nemen en beschonken achter het stuur te kruipen, gesjeesde Nederlandici die nog nooit van een samenstelling hebben gehoord en nog iemand, van wie eigenlijk niemand weet wie het is.

Hoe wordt men Excellent Leraar? Om te beginnen door, in aanwezigheid van de schoolleiding, positief te staan tegenover de schoolleiding en collega’s af te zeiken. In aanwezigheid van collega’s doe je het precies andersom. Verder neem je deel aan alle personeelsactiviteiten: je zuipt je klem met de directeur, je doet eens gek op het open podium voor docenten. Ook zit je in een commissie of drie, vier, druk je je stempel op de schoolmusical en heb je een posse van bijna-Excellente Leraren om je heen, met wie je iedere pauze lachend, discussierend, schakend doorbrengt en bij wie je, desnoods huwelijkontwrichtend, over de vloer komt. Let op: je gaat niet meteen na je laatste lesuur naar huis, nee, je blijft nog even hangen. Ze redden het zelf wel, thuis.

Heel belangrijk: je moet hard praten. Als je aan de ene kant van de docentenkamer zit te praten met een collega naast je, moeten wij, helemaal in de andere hoek, waar de leuke mensen zitten, het gesprek woordelijk kunnen verstaan. In ieder geval jouw kant ervan. Wat die ander zegt doet er toch niet toe.

De Excellente Leraren moeten dienen als rolmodel. Arrogante klootzakjes en huppelkutjes tegen wie wij, doorsnee en incompetente leraren, gaan zitten opkijken. Ja, zo willen wij ook zijn! Die interactie met de directie, zo vloeiend, alsof ze op één niveau staan. En al die meningen, hadden wij die maar.

De Excellente Leraar moet, kortom, in de pas lopen. Het probleem is dat in de pas lopen tegen de natuur van de ware leraar ingaat. De leraar die niet zijn best doet om een Excellent Leraar te zijn, maar gewoon écht weet waar hij het over heeft. De leraar die zijn leerlingen leert wat ze moeten weten, diezelfde leerlingen een luisterend oor biedt en zich verder met zijn eigen zaken bemoeit. De leraar die de nieuwe plannetjes van de schoolleiding naast zich neerlegt en het er verder niet meer over heeft. De vrijbuiter die niet zo nodig carrière hoeft te maken, want als hij dat had gewild, dan was hij wel ergens op een stoffig kantoor gaan zitten.

Leraren die in de pas lopen, die horen niet in het onderwijs thuis. Alle Excellente Leraren moeten onmiddellijk naar het bedrijfsleven.