Cursus

Posted on 21 januari 2011

7


Ik heb het al eerder gezegd, maar ik zeg het nog een keer: aan het fenomeen Toeter – bij veel mensen nog altijd bekend als Twitter – kleven, naast de onmiskenbare voordelen, ook een heleboel lelijke woorden. Zo heet een mededeling tweet. En als je die mededeling doet, dan wordt daar het werkwoord tweeten voor gebruikt. Zodat je dus een tweet tweet. Tweet je een tweet, dan ben je een tweep. Als je te veel tweets tweet, dan beland je onherroepelijk in twitjail. Hou je het tweeten voor gezien, dan tweet je #twexit. Enzovoort.

De meeste mensen nemen deze lelijke taal voor lief. Misschien kan het ze zelfs wel helemaal niets schelen. Ik zou dat ook wel willen, echt waar, maar ik kan het niet. Ik kán het gewoon niet. Ik ben nu eenmaal een gevoelig mens en lelijke woorden doen mij pijn. Daarom bied ik iedereen die het maar lezen wil deze beknopte toetercursus aan, geheel gratis. Let wel: ik heb ook niet alle antwoorden. Maar ik doe tenminste iets. Voor jullie. En om mijn eigen leed te verzachten.

Twitteren, dat mag inmiddels bekend heten, noemen we voortaan dus toeteren. (Hier en daar zie je het al gebeuren en dat ontroert me hevig, tot tranen toe zelfs, dat mag je gerust weten.) Een tweet wordt dan vanzelfsprekend een toeter. Verder lees ik dat je onder invloed van alcohol een dweet toetert. Dat lijkt me dan een toetertoeter. Duidelijker kun je het niet zeggen, toch?

De persoon die de toeter toetert is niet langer tweeter, tweep of twitteraar maar, hoe kan het ook anders, toeteraar. Eigenlijk kun je het allemaal zelf verzinnen, verder, maar goed, de cursus is gratis, dus lees gewoon even door.

Wanneer je een tweet van een andere tweep nog een keer tweet, omdat die tweet blijkbaar een tweede tweet waard is, dan heette dat altijd retweeten. Nu niet meer, want hertoeteren ligt veel meer voor de hand. Een hertoeterde toeter is dan een hertoeter. En wordt een toeter hertoeterd omdat het een inhoudelijk afkeurenswaardige toeter is, dan zetten we daar geen #fail meer achter, maar #betoeterd.

En dan twitjail, die geheimzinnige twittergevangenis. Daar belandt de toeteraar die in korte tijd heel veel toeters toetert. Hoe het precies zit weet ik niet, maar daar gaat deze cursus ook niet over. In het twittergevang belanden schijnt een deprimerende en zelfs traumatische ervaring te zijn, dus daar staat gerust een vrolijk woord tegenover: toeterpetoet petoeter*. Ja, men leest het goed: toeterpetoet petoeter*. Te mallotig? Doe het er maar mee, het is zoals het is.

Wie zitten er in die toeterpetoet? Tweeterboxes, naar het schijnt: toeteraars die te veel toeteren. Toeterdozen? Ik ben zelf nog niet helemaal overtuigd, maar toetertaal is een levende taal, we kunnen nog alle kanten op en zinnige suggesties zijn welkom.

Kunnen we tot slot één ding afspreken? Dat we geen #twexit meer toeteren? Ik weet niet of het verplicht is om je af te melden, maar iedereen die het toeteren moe is, is vanaf nu gewoon #uitgetoeterd.

Posted in: Taalteleur, Tech