In de war

Posted on 14 januari 2011

1


Ik moet toegeven dat ik het allemaal nog niet zo heel goed begrijp. De chatbox die toeter heet, zo heb ik me laten vertellen, zit vol mensen die hun TL-buis minutieus op de hoogte houden van hun diepste gedachten, grappigste ingevingen en meest intense ervaringen, zoals “Op fiets naar zaak”, ” vrijdag, bijna weekend!”, “Zuurkool met worst gegeten” en “Er zit een vogeltje in de tuin”.

Dat doe ik niet, een incidentele parodie of offday daargelaten. Ik tracht de toeteraars te bedienen die het liever zakelijk houden. Niet alles hoeft een grap te zijn, immers, of een poel van diepe gedachten. Dat is Het Leven ook niet. Natuurlijk wil iedereen weten wat ik heb gegeten, maar dan vraag ik mezelf: wil ik dat iedereen zoiets persoonlijks weet? En is het normaal om jezelf vragen te stellen?

Maar ik word van de ene kant naar de andere geslingerd. De een zegt dat ik me vooral niet moet inhouden, Dat Vinden De Mensen Leuk, dus ik hou me niet in want ik volg graag adviezen. En dan komt er prompt weer iemand die zegt dat ik de rem er eens op moet zetten en er ontsnappen zelfs volgelingen, in al dan niet overspannen toestand. De harde termen overkill en TL-buisvervuiling vallen, toeteraars bieden andere toeteraars excuses aan namens mij, terwijl ik De Mensen alleen maar geef wat ze willen en daarbij: mijn hele TL-buis stroomt vol met hetzelfde geneuzel, maar dan massaler en van minder niveau, op hol geslagen aandachttrekkers vliegen links en rechts langs. Hoor je mij daarover zeuren?

Maar goed, dan doe ik het een dagje rustig aan, ik blijf weg van de toeter, wijd me aan het ontslakken of een andere aardse bezigheid en wat denk je? Prompt doet iedereen alsof ik er helemaal niet ben! Wat strikt genomen het geval is, maar dat betekent toch niet dat dit zo benadrukt hoeft te worden? Ik heb ook gevoel hoor, althans, zo is mij verteld.

En dan de revolutie van Het Woord. Ik heb het, voor de trageren van begrip, over toeteren. Je hoort weleens zeggen, over het een of ander: “Je houdt ervan of je haat het, een middenweg is er niet.” Ik heb dat altijd loze prietpraat gevonden, ik heb nooit geloofd dat er dingen zijn die je niet een beetje leuk kan vinden. Maar nu weet ik beter, ik ben wakker geschud, zoals dat heet. De ene helft – laten we het de ene helft noemen – haat het woord, de andere – laten we het de intelligente helft met enig gevoel voor humor noemen – draagt het op handen. Een derde helft is er niet.

Nu vroeg ik me af: komt dit misschien omdat niet iedereen hetzelfde wil? Zijn mensen soms verschillend, is dat het? Ik hoor steeds dat iedereen gelijk is, dus het is allemaal nog een beetje verwarrend, maar moeten we het hierin zoeken?

Er zit dus, als ik de toeterhandleiding goed heb gelezen, niets anders op dan het miskende genie uit te hangen.

Posted in: Tech