Gekke G.

Posted on 3 juli 2006

0


Je kunt het ook van de positieve kant bekijken: alliteratietechnisch komt het verdomd mooi uit dat zijn voornaam met een G begint.

Gekke G. en zijn vrouw wonen een paar huizen verder met hun dochtertje en hun zoontje, van dezelfde leeftijd als mijn eigen kinderen. En dat maakt het extra pijnlijk. Zijn vrouw ziet er boers en gereformeerd uit, zo te zien knipt ze heur haar en dat van de rest van de familie zelf, met haar ogen dicht. G. heeft een snor, wat eigenlijk al genoeg zegt, loopt dikwijls op klompen en draagt soms iets wat door zou moeten gaan voor een net pak. Meestal heeft hij een mobiele telefoon aan zijn oor, maar ik verdenk hem ervan dat er niet eens een simkaart in zit.

Tot nu toe kan er nog meewarig worden geglimlacht.

Dat Gekke G. scherp op iedere auto in de straat let en de parkeerpolitie belt als het parkeerkaartje een paar minuten is verlopen of niet is gekocht: zielig – vooral omdat zijn eigen auto al drie jaar APK-loos is – maar niet dramatisch.

Dat Gekke G. een poging heeft gewaagd zelf een open haard aan te leggen, zonder schoorsteen, en dat daardoor de muren zo heet zijn geworden dat de elektriciteitskabels van de buren zijn gesmolten: ook nog wel grappig, zolang je niet zelf die buren bent. De straat is niet afgefikt, dus het is goed afgelopen.

Dat de kinderen van Gekke G. iedere dag te laat op school komen, dat ze dikwijls niet worden opgehaald, dat ze dan met de juf mee naar huis gaan omdat je die kinderen moeilijk aan hun lot kunt overlaten: het kan erger.

Dat gekke G. op vakantie naar Frankrijk de kinderen in de kofferruimte van de Toyota Starlet legt, ‘zodat ze lekker kunnen slapen’: zorgwekkend.

Dat gekke G. met de voordeur wagenwijd open zijn vrouw helemaal verrot staat te schelden omdat zijn goeie broek nog niet is gewassen: genant. Dat hij dat, om andere onbenullige redenen, ook bij zijn kinderen doet: ziek.

Dat het zoontje van gekke G., zes jaar, nog in zijn – twintig centimeter te korte –  broek plast: vervelend voor hem. Ook niet leuk voor ouders. Dat gekke G. hem dan de hele dag in zijn natte broek rond laat lopen en dat hij dreigt hem met zijn benzineaansteker in brand te steken als hij het nog eens doet: misdadig. Helemaal als je weet dat hij heeft geprobeerd zelf het lek in de gasleiding te repareren, waarna de brandweer – voor de tweede keer, na het bouw-zelf-uw-open-haardproject – moest uitrukken.

Ik wil niet roddelen– o ja, dat wil ik wel – maar het schijnt dat gekke G. onder psychiatrische behandeling is. En dat het weinig helpt. Als de buren klagen vanwege de scheldpartijen, of hem erop aanspreken dat hij het oor van zijn zoon bijna van zijn hoofd heeft gerukt, dan stuurt hij een boze brief en belt hij de politie wegens bedreiging. De kinderbescherming zit er bovenop, maar ze hebben niks concreets.

Gekke G. moet opgesloten.

Gekke G.: weg ermee.

Posted in: Autobio